vraag en antwoord
In deze rubriek beantwoorden wij vragen die ons door bezoekers zijn gesteld; staat uw vraag niet in deze lijst, stel ze dan aan ons via het emailadres info@eetexpert.be
Inhoudsopgave
- Anorexia nervosa en intelligentie
- Littekens uit het verleden
- Ouders en therapeut van dochter
- Hormonen en eetbuien
- Speekselklieren
- Selectief eten
- Ex-patiënten als therapeut?
- Te mager en geen eetstoornis?
- Gewichtsdaling tijdens opname
- Onvruchtbaar?
- Blokkeren van websites die anorexia verheerlijken
- Kan ik mijn vriendin helpen?
- Braakfobie
- Cola drinken
- BEHARING
- BRAKEN TIJDENS ZWANGERSCHAP
- CONCENTRATIEPROBLEMEN
- GEZWOLLEN GEZICHT
Anorexia nervosa en intelligentie
Vraag
Bij een voorlichtingsbijeenkomst voor studenten werd de vraag gesteld waarom anorexiapatiënten vaak zo intelligent zijn. Is daar een verklaring voor?
Antwoord
Dat is duidelijk een misvatting die vermoedelijk te maken heeft met de selectie van wie er in de hulpverlening terecht komt. Vooral in de oudere literatuur werd hierdoor een verkeerd beeld geschetst. Anorexia nervosa is niet gekoppeld aan een hogere intelligentie (wel zal je het zeldzamer vinden bij zwakbegaafden, al komen er bij die groep wel vaak diverse eetstoornissen voor). Mogelijk wordt het beeld vertekend doordat anorexiapatiënten veelal een sterke prestatiedrang vertonen en daardoor in het algemeen betere studieresultaten hebben, maar dat is wat anders dan intelligentie.
Littekens uit het verleden
Vraag
Ik was voorheen in behandeling voor een eetstoornis en heb in die tijd ook in mijn arm gesneden. Nu start ik een opleiding verpleegkunde maar heb nog littekens van de zelfverwonding. Hiervoor draag ik een speciaal drukverband. Wat moet ik doen bij stages als men vragen stelt over dat verband of ik het moet uitdoen om redenen van hygiëne? Ik heb echt het gevoel dat ik die periode helemaal heb kunnen afsluiten, maar ik wil dat anderen daardoor mij anders gaan bekijken. Daarom graag uw advies.
Antwoord
Je probleem is bekend voor velen die met ‘littekens' van het verleden zitten; veel hangt af hoe je er zelf mee omgaat. Als je die episode echt af kan sluiten, moet je er ook geen taboe rond maken. Hoe opener en ‘gewoner' je er zelf durft over praten, hoe minder problemen het geeft. Je eigen houding is dan doorslaggevend en niet de gefantaseerde (gevreesde) reactie van anderen! Het feit dat je dit alles hebt doorgemaakt kan je juist sterker maken in je toekomstige job. Een gulden regel blijft wel: zorg goed voor jezelf als je ook voor anderen wil zorgen!
Ouders en therapeut van dochter
Vraag
Onze anorexiedochter is al een tijdje in behandeling en het loopt niet zo goed. We hebben het gevoel dat ze haar therapeut alles kan wijsmaken maar deze wil geen contact met ons. Wat kunnen we doen?
Antwoord
Als er zich communicatieproblemen voordoen in een behandeling moeten die bijgestuurd worden door een open gesprek tussen de betrokken partijen. Ouders van minderjarigen hebben het recht betrokken te worden maar de vertrouwensrelatie met de dochter kan een behandelaar ertoe aanzetten direct contact met de ouders te vermijden. In dat geval zou een andere behandelaar als tussenpersoon kunnen optreden met respect voor alle betrokken partijen.
Hormonen en eetbuien
Vraag
Ik heb vroeger boulimie gehad. Sinds enkele maanden neem ik terug de anticonceptiepil, na ongeveer anderhalf jaar deze niet meer genomen te hebben. Nu is het me opgevallen dat ik in die paar maanden dat ik ze terug neem het terug moeilijker heb. Zo merk ik dat er soms terug de neiging tot een eetbui is. De wisselende humeurstemmingen maken het bovendien moeilijker. Nu vroeg ik me af of er inderdaad een verband is tussen hormonen en eetbuien/eetstoornissen.
Antwoord
Het is bekend dat de neiging tot eetbuien kan verergeren in de dagen voor de menstruaties (die overigens ook kunnen samengaan met prikkelbaarheid en stemmingsgevoeligheid; zie bv. 'het premenstrueel syndroom'). Door de pil te nemen vermindert dit gewoonlijk. Op grond van deze gegevens zou je dus verwachten dat de anticonceptiepil in het algemeen een gunstig effect heeft voor wie gevoelig is voor hormoonveranderingen. Het verband tussen inname van de pil en optreden van ‘depressieve’ klachten blijkt echter complex te zijn. Bepaalde pillen bevatten een vaste dosis van hormonen terwijl in andere pillen wisselende hoeveelheden van diverse hormonen zitten (bv. ‘driefasenpil’). Het loont dus steeds de moeite om een ander type pil uit te testen. Een mogelijke andere verklaring: de betrokken persoon legt een toevallig verband en de wisselende stemmingen die ze meldt hebben niets met de pil te maken, maar zijn wel de reden tot eetdrang. Waar die stemmingsverandering dan vandaan komt, moet verder uitgezocht worden. Het feit zelf dat ze (opnieuw) met de pil gestart is, kan ook wijzen op veranderingen op relationeel vlak (nieuwe seksuele contacten, veranderde kinderwens?); deze kunnen een bepaalde spanning of emotionele factor inhouden die aan de eetdrang ten grondslag kan liggen.
Speekselklieren
Vraag
Na enkele jaren anorexia heb ik nu een vorm van boulimie met nog regelmatig eetbuien al zijn die niet meer zo erg als vroeger. Ik had nooit last van een opgeblazen gezicht maar nu komen mijn speekselklieren dikker; het valt niet echt op maar ik zie het goed. Mijn vraag: verdwijnt dit als ik niet meer braak of blijft dit? Als ik normaal eet duwt mijn slokdarm ook eten terug naar mijn mond (ik slik het dan wel terug in), dit gebeurt automatisch en ik neem er siroop voor. Zwellen mijn speekselklieren door opgewekt braken of door het maagzuur dat ik dan in mijn mond krijg? Bestaat er een middel om de zwelling te doen minderen?
Antwoord
Het zwellen van de speekselklieren in geval van eetstoornis is bekend: het is een meestal pijnloze verdikking te merken of voelen voor beide oren of aan de onderkaak. Het is meestal gekoppeld aan het braken. Het gebeurt soms dat men een ontsteking vermoedt of een opstopping van het speekselkanaal en zelfs chirurgisch ingrijpt maar dat is onnodig! Als het braken stopt verdwijnt de zwelling langzamerhand en meestal volledig. Een specifiek medicijn ervoor bestaat niet. De spontane terugkeer van voedsel (ook bekend als 'rumineren' of 'herkauwen') kan het gevolg zijn van een storing van de sluitspier tussen slokdarm en maag. Er kan dan een terugvloeien (reflux) van de maaginhoud optreden na de maaltijd of als men neerligt. Dit is vaak een complicatie van het braken en kan de slokdarm ernstig aantasten door het maagzuur. Het kan met bepaalde medicatie verminderd worden. Uiteraard is stoppen met braken de hoofdregel. De reflux of het rumineren heeft niets direct te maken met de zwelling van de speekselklieren.
Selectief eten
Vraag
Ik ben 21 jaar oud. Een probleem dat ik al mijn gehele leven meesleur is dat ik ongelooflijk weinig lust. Van groente en fruit lust ik enkel appels en wortels, voor de rest niks. Vis: zo goed als niks. Speciale sausjes en dergelijke lust ik evenmin. Al deze zaken vind ik vies en als ik er nog maar aan denk ze in mijn mond te steken heb ik al braakneigingen. Ik ben op het internet reeds op zoek geweest naar info en hulp maar totnogtoe zonder resultaat. Weten jullie of dit probleem een naam heeft? Hebben jullie daar info over en middeltjes om dingen te leren eten?
Antwoord
Voor dit eetprobleem zijn enkele termen in gebruik, waarmee je via Google op internet heel wat informatie kan vinden:
- 'Orthorexia' of het overdreven bezig zijn met ‘gezond’ eten (dat een variant van anorexia nervosa kan worden).
- 'Food neophobia' of de angst of afkeer voor nieuw voedsel.
- In sommige gevallen komt daar een braakfobie bij (zoekterm: 'emetofobie').
Het lijkt me in jouw geval om het tweede te gaan, hetgeen meestal van kindsbeen af begint en door verkeerde opvoeding aangeleerd is (geconditioneerd); met behulp van gedragstherapie kan die angst/afkeer voor nieuw voedsel behandeld worden.
Ex-patiënten als therapeut?
Vraag (Mevr. X)
Vroeger, voor ik ziek werd, had ik altijd gezegd dat ik met mensen met eetstoornissen wou werken. Toeval of niet, ik kreeg zelf anorexia. Mijn droom echter is blijven bestaan. Mijn vraag: kan een persoon die anorexie heeft gehad, anderen helpen met hetzelfde probleem? En zouden werkgevers zo iemand aannemen als ze dit weten?
Antwoord
Je vraag is niet zo eenvoudig te beantwoorden met ja of nee. In feite geldt dit voor elke hulpverlener in de geestelijke gezondheidszorg: je mag niet meer gehinderd worden door persoonlijke problemen. Het feit dat je een bepaalde problematiek zelf hebt meegemaakt en 'overwonnen', kan een voordeel zijn bij de hulpverlening, maar ook een nadeel (bijv. je zou te snel kunnen vergelijken met je eigen geschiedenis, je zou je te gemakkelijk kunnen identificeren met die cliënt/patiënt). Als je in de sector gaat werken lijkt het me wel beter dat je hierover eerlijk praat; doe je dat niet ('geheim') dan lijkt het wel of je iets te verbergen hebt en als dat later dan toch uitkomt...
Reactie (Mevr. X):
Door over het onderwerp te lezen besef ik hoe belangrijk het is te kunnen zeggen dat ik 'hersteld' ben van mijn eetstoornis, wat momenteel echter nog niet het geval is. Ik ben nog steeds 'herstellende van'. Toch blijf ik er van overtuigd dat een therapeut met een verleden van een eetstoornis zeker en vast een meerwaarde kan zijn voor zowel het team als de cliënten. Net zoals in het artikel staat kan zij de rest van het team wijzen op feiten die ze eventueel over het hoofd zien (cfr.belang van gewichtsherstel alvorens verdere therapie) . Ook voor de cliënten kan zij een bron van steun zijn en het 'levende bewijs' vormen voor het feit dat herstellen écht wel mogelijk is. Vaak is ook empathie en geduld groter bij deze personen... Maar ik besef ook dat er het gevaar van over-empathie/identificatie is. Het zit 'm dus in het feit dat je evenwicht moet vinden tussen afstand-nabijheid : betrokken zijn bij de cliënten, doch met het bewaren van een gezonde afstand. Wat betreft het vertellen tegen je werkgever weet ik nu wel dat ik het best zou zeggen. Kan een meerwaarde zijn om een 'hersteld' iemand in je team te hebben. Wat ik er nu van denk? Ik heb in ieder geval betere inzichten gekregen, maar ik blijf mijn droom koesteren. Ik weet wel dat ik nog een weg te gaan heb.
Te mager en geen eetstoornis?
Vraag
Ik ben een meisje van 15, meet 160 cm en weeg 40kg. Ik heb dus ondergewicht maar ik weet zeker dat ik geen eetstoornis heb. Kunnen sommigen zo mager zijn, ook al eten ze genoeg? Ik weet niet of het er iets mee te maken heeft, maar ik ben al een tijdje vegetariër (maar ik was wel altijd al mager hoor) & ik neem vervangvlees. Ik voel mij verder zeer goed, maar ik wou gewoon zeker zijn.
Antwoord
Jij zit in een groeiperiode en dan kan je in lengte soms erg snel groeien terwijl je gewicht nog even achterop blijft, maar na enige tijd zou je gewicht ook omhoog moeten anders zal je groei afremmen en zelfs stoppen. Je huidige gewicht is zeker te laag en zelfs als je beweert normaal te eten mag deze toestand toch niet te lang duren om de zo juist genoemde redenen. De samenstelling van je voeding kan ook een rol spelen: is het wel voldoende evenwichtig en calorierijk, zeker omdat je lichaam in volle groei heel wat voedingsenergie nodig heeft! Zo iets kun je met een diëtiste bespreken. Als meisje moet je ook regelmatig menstrueren en is dat niet het geval dan wijst dit op een probleem dat verder onderzocht moet worden. Bij een te laag gewicht worden er te weinig vrouwelijke hormonen aangemaakt en kan je dus stoornissen in de menstruaties krijgen. Bovendien zullen je vrouwelijke vormen (borsten) minder ontwikkelen. Mettertijd kunnen ook afwijkingen in je botten optreden. Kortom neem dit ernstig en laat het de eerstvolgende zes maanden goed opvolgen door je huisarts. Je kan ook advies vragen aan de arts van het CLB van je school, die met de gegevens van vroegere medische onderzoeken kan nagaan hoe je groei verloopt.
Gewichtsdaling tijdens opname
Vraag
Graag had ik uw mening gehad over bepaalde zaken in verband met de behandeling van mijn dochter. Ze is nu een maand opgenomen voor anorexia nervosa maar is in die tijd nog 1,5 kg vermagerd in plaats van gewicht te winnen. De arts zegt dat dit met het metabolisme te maken heeft gekoppeld aan een lage hartslag. Kan dit volgens u?
Antwoord
We kunnen niet in detail ingaan op uw vraag omdat dit kennis van het medisch dossier veronderstelt. U kunt dus beter uw vragen direct aan de behandelende arts stellen. Een trage hartslag is normaal bij een laag gewicht: het betekent dat de stofwisseling algemeen vertraagd is als een soort ‘besparing’ door het lichaam zelf. Wel is het zo dat stofwisseling en gewichtsverandering vrij complex in elkaar zitten, hetgeen kan betekenen dat de ene patiënt veel meer moet eten dan de andere om dezelfde hoeveelheid gewicht te winnen. Eerst moet men natuurlijk zeker zijn dat er voldoende calorieën gegeten worden: voor sommigen moet dit tot 3000 kcal per dag zijn om resultaat te behalen! Uiteraard speelt ook het verbruik door fysieke inspanning een rol: vele patiënten onderschatten hun bewegingsdrang en neiging voortdurend bezig te zijn. Tenslotte is er nog het probleem van de eerlijkheid; hoe zeer klopt het wat een patiënt beweert te eten en wordt er niet stiekem gebraakt of laxeermiddelen gebruikt? Wel is het eigenaardig als iemand tijdens de opname verder in gewicht daalt, hetgeen ook vragen doet rijzen over de behandeling zelf: in een gespecialiseerde kliniek voor eetstoornissen mag men verwachten dat een minimum van 500g per week gewonnen wordt.
Onvruchtbaar?
Vraag
Ik ben momenteel 28 jaar en heb sinds mijn 17de anorexia nervosa. Sindsdien blijven mijn menstruaties uit. Ik woog toen 39 kilo en ben 1m64 groot. Sinds enkele jaren weeg ik 48 kilo. Ik weet dat dit nog altijd een ondergewicht is. Ik zou nu graag zwanger willen worden, maar ben bang dat ik een blijvende onvruchtbaarheid heb overgehouden van mijn anorexia-verleden. Weet u of er een kans is dat ik blijvend onvruchtbaar ben of dat dit allemaal in orde komt als ik volledig op mijn gezond gewicht ben?
Antwoord
Een permanente onvruchtbaarheid is niet direct te vrezen, maar wel moeilijkheden om zwanger te raken. Uiteraard moet eerst uw gewicht genormaliseerd zijn, dit betekent minstens een BMI van 20 en dus in uw geval 54 kg als streefdoel. Dit kan zelfs nog hoger moeten om uw hormoonsysteem weer op gang te krijgen na zo lange tijd stilstand. Bij voorkeur gebeurt dit op natuurlijke wijze, dus zonder stimulatie door toediening van kunstmatige hormonen. Natuurlijk kan men tegenwoordig met allerlei kunstingrepen een zwangerschap forceren, maar de risico's voor het kind zijn groot als men nog steeds met een ondergewicht zit: dus dat is zeker af te raden. Een kind heeft recht op een gezonde moeder! Als u eenmaal op normaal gewicht bent, ga dan regelmatig op controle bij een gynecoloog en licht deze in over uw voorgeschiedenis. Zorg er intussen voor niet zwanger te raken voor het normale gewicht bereikt is: het feit dat er nog geen menstruaties optreden verhindert niet automatisch dat u bij een hoger gewicht toch onverwacht vruchtbaar bent. Zorg dus voor goede contraceptie tot het moment ‘rijp’ is voor een gezonde zwangerschap.
Blokkeren van websites die anorexia verheerlijken
Vraag
Mijn dochter van 14 heeft sinds een paar maanden anorexia en is in ambulante therapie. De therapeute heeft ons aangeraden om de pro-ana websites op haar computer te blokkeren maar kon geen concrete oplossing geven hiervoor. Tot hiertoe kwamen we enkel te weten hoe we sites met geweld en seks kunnen blokken maar vonden niets over pro-ana sites. Kunt u ons helpen ?
Antwoord
Jongeren die gevoelig zijn voor bepaalde invloeden, zullen steeds via allerlei media (chatten, tv, tijdschriften, sms) in contact komen met bepaalde informatie die een nadelige invloed kan hebben. U kan uw dochter hiervoor nooit compleet afschermen ook al begrijpen we uw bezorgdheid over ‘slechte invloeden’. Veel beter is haar te leren hier op een kritische en gezonde manier mee om te gaan. Belangrijk is ook dat het allemaal bespreekbaar blijft in een sfeer van vertrouwen. Bezorgdheid wordt soms te snel wantrouwen en dat zou de verkeerde reactie zijn. Tracht uw bezorgdheid op een open wijze met uw dochter te bespreken. Voor andere concrete opvoedingstips (in verband met een eetstoornis) kunt u terecht bij de Vereniging ANBN: www.anbn.be .
Kan ik mijn vriendin helpen?
Vraag
Ik zit met de vraag: hoe kan ik mijn beste vriendin helpen, want volgens mij lijdt ze aan anorexia nervosa. Vroeger maakte ze een periode van vermagering en depressie door. Dan werd ze zwanger en ging het een tijd beter. Maar na de geboorte, zelfs de eerste dag in het ziekenhuis, at ze bijna niets meer. Ze viel intussen 20 kg af. Nu blijven haar maandstonden weg terwijl ze terug zwanger probeert te worden. Wat kan ik voor haar doen? Volgens mijn ouders bemoei ik mij daar best niet mee. Maar ik wil mijn beste vriendin haar lichaam en tenslotte haar gezin niet kapot laten maken. Kunt u mij raad geven om dit zo goed mogelijk aan te pakken?
Antwoord
Goede vriendinnen moeten ook moeilijke dingen kunnen bespreken; daarom raden we aan je bezorgdheid rechtstreeks met haar te bespreken. Zeker als ze opnieuw zwanger wil worden kan een ‘sluimerende eetstoornis’ een risico inhouden, niet alleen wat vruchtbaarheid betreft maar ook bij een zwangerschap kan een eetprobleem ernstige gevolgen hebben. Als ze niet echt open staat voor een gesprek hierover is dit ‘verdacht’, want dan heeft ze iets te verbergen of ontkennen. Op dat moment moet soms de druk van buitenaf verhoogd worden om haar tot inzicht te brengen en hulp te vragen. Uiteraard speelt haar partner hierbij een cruciale rol en bespreek je dit ook best met hem.
Braakfobie
Vraag
Mijn klachten bestaan uit misselijkheid, pijn aan het middenrif en de slokdarm. Kan dat komen door mijn braakfobie? Ik kan al jaren niet overgeven bang dat ik stik. Een maagonderzoek heeft niks uitgewezen.
Antwoord
Er is wellicht geen direct verband tussen de klachten en de braakfobie; dat moet verder medisch onderzocht worden; anderzijds loont het de moeite behandeling te zoeken voor de braakfobie (zie bijv. website www.emetofobie.nl).
Cola drinken
Vraag
Is het overmatig drinken van suikerarme soft drinks, type ‘coke light’ & ‘diet pepsi’, nadelig voor de gezondheid?
Antwoord
Het overmatig drinken van cola heeft een stimulerend effect door de cafeïne die het bevat; het kan dus verhoogde onrust en slaapproblemen verwekken. Anderzijds drinken velen het om de maag te vullen en zo de honger of de eetdrang te bedwingen zonder calorieën in te nemen. Hoewel er geen suiker in zit (in tegenstelling tot de meeste ‘soft drinks’) kan het toch nadelig zijn voor het gebit (verhoogde zuurtegraad) en is ook een mogelijk ongunstig effect aangetoond op de botkwaliteit bij vrouwen.
BEHARING
Vraag
Bij patiënten met ondergewicht komt soms opvallende beharing voor. Hoe is dit te verklaren?
Antwoord
Donshaartjes (lanugo) komen vooral voor bij een langdurig en extreem ondergewicht. Het is het type donshaar dat ook gezien wordt bij te vroeg geboren zuigelingen. Het heeft mogelijk de functie om warmte vast te houden. Door het relatief grotere lichaamsoppervlak bij een ernstig ondergewicht gaat warmte bij anorexia nervosa sneller verloren dan normaal. Een mannelijk patroon van lichaamsbeharing bij vrouwen (hirsutisme) wordt vooral gezien bij een ernstig ondergewicht en hangt dan waarschijnlijk samen met een relatief teveel aan mannelijke geslachtshormonen ten opzichte van de sterk in concentratie verminderde vrouwelijke geslachtshormonen. (Bron: Vandereycken W. & Noordenbos G., Handboek eetstoornissen. Utrecht: De Tijdstroom, 2008)
BRAKEN TIJDENS ZWANGERSCHAP
Vraag
Ik ben 6,5 maand zwanger en braak elke avond mijn eten uit. Ik eet geen abnormaal grote hoeveelheden zoals beschreven bij boulimie, maar ik voel me nadien gewoon beter (geestelijk en lichamelijk). 's Morgens en 's middags eet ik vrij gezond en braak ik niet. Ik doe ook dagelijks aan sport. Ik ben in totaal reeds 5 kilo aangekomen. Houdt mijn gedrag risico's in voor mijn baby? Er zijn vele zwangere vrouwen die negen maanden lang dagelijks braken uit misselijkheid en toch gezonde babies hebben.
Antwoord
Het regelmatig braken tijdens een zwangerschap is nooit zonder gevaar; ook het zogenaamde ‘zwangerschapsbraken’ kan leiden tot tekorten in bepaalde stoffen die nodig zijn voor de gezondheid van moeder en foetus! Dit moet daarom steeds goed opgevolgd worden via bloedcontroles. In uw geval lijkt het braken een psychische betekenis te hebben, het geeft een soort ‘kick’, en dan kan zo’n gedrag snel een gewoonte of soort verslaving worden die gaat gelijken op een eetstoornis of in die richting kan evolueren. Het is belangrijk dat u dit met uw arts bespreekt en verder nagaat waarom u dit braken ‘nodig’ heeft, terwijl het verder goed zou gaan in uw leven. Raadpleeg desnoods een ervaren psycholoog.
CONCENTRATIEPROBLEMEN
Vraag
Ik merk de laatste tijd steeds vaker dat studeren me niet meer afgaat: ik kan me niet concentreren, kan niet onthouden, vergeet veel met het gevolg dat mijn studiepunten erg tegenvallen. Ik heb al langere tijd anorexia nervosa maar deze problemen ken ik pas het laatste jaar. Mijn psychiater meent dat het aan mijn te laag gewicht ligt (BMI 16), wat ik moeilijk te vatten vind. Bovendien meende ze dat ik niet de eerste anorexia-patiënte zou zijn die zelfs een psychose ontwikkelt. Dat laatste omdat ik haar vertelde over mijn toenemende vervreemding (geen voeling meer hebben met mezelf en de wereld, uit tijd en ruimte vallen, onder een glazen stolp vastzitten) wat alles behoorlijk beangstigend is. Graag had ik daarrond even uw mening gevraagd.
Antwoord
Bij langdurige anorexia nervosa met laag gewicht en ondervoeding kunnen inderdaad zogenaamde neuropsychologische veranderingen optreden die zich uiten in de vorm van concentratiestoornissen, geheugenproblemen en verminderde helderheid van het bewustzijn. Vele patiënten hebben dit een tijd lang kunnen compenseren door extra hard te blijven werken of studeren. De beschreven ‘vervreemdingsgevoelens’ zijn niet direct tekenen van een psychose (met wanen of hallucinaties als hoofdkenmerken). Het gaat om zogenaamde dissociatieverschijnselen (of ‘depersonalisatie’): een vervorming van het zelfbewustzijn, alsof je niet echt helder meer kunt denken en voelen. Ook dat kan aan ondervoeding te wijten zijn. Simpel samengevat: je hersenen hebben ook voeding nodig, dus is een herstel van gezonde voeding en gewicht hier de aangewezen aanpak.
GEZWOLLEN GEZICHT
Vraag
Ik las in ‘vraag & antwoord’ over het verband tussen braken en gezwollen speekselklieren. Ik vraag me af hoe lang het duurt voor deze verschijnselen verdwijnen, wanneer je gestopt bent met braken en hard je best doet om je eetpatroon weer normaal te krijgen? Ik heb zelf ook ervaren dat het gezwollen gezicht bij het stoppen met braken eerst verergert. Ik gorgel ook met zout en weet niet of dat wel bevorderend is.
Antwoord
Normaal verdwijnt de zwelling van de speekselklieren een week na het stoppen met braken en eetbuien (kan soms ook wat langer duren). Let echter op: na het stoppen van braken kan zich tijdelijk een vochtophoping voordoen ('oedeem') hetzij in het gelaat 's morgens bij het opstaan, hetzij 's avonds ter hoogte van de onderste ledematen. Dit heeft te maken met een verandering in vochtbalans: door het regelmatig braken (en ook laxeren) is er vochtverlies opgetreden zodat het lichaam daarna veel water opslorpt om het evenwicht te herstellen. Vandaar dat het gewicht hierdoor ook in enkele dagen sterk kan toenemen, maar dat verdwijnt dan meestal spontaan na enkele dagen. Neem dus zeker geen vochtafdrijvende middelen (diuretica)! Bij ernstig of blijvend oedeem (gewoonlijk optredend bij laag gewicht) is het eventueel nodig enige tijd de vochtinname te beperken en een zoutarme voeding te nemen. In al deze gevallen is het aan te raden dit goed door de huisarts te laten opvolgen (ook met bloedcontroles, o.a. natrium en kalium). Het gorgelen met zout is zeker af te raden want het kan de vochtbalans verstoren.
