Eetexpert

Kenniscentrum voor
eet- en gewichtsproblemen

Professionals login

Wachtwoord vergeten? Nu registreren?

Visie op preventie en aanpak van eet- en gewichtsproblemen

Nieuwe internationale richtlijnen*

  • Communicatie rond eten en gewicht dient doordacht te gebeuren om stigmatisering van eet- en gewichtsproblemen te vermijden.
  • Eet- en gewichtsproblemen vragen om een integrale aanpak vertrekkende vanuit het biopsychosociaal model. Verkenning van voeding, beweging, somatisch en psychosociaal functioneren is nodig, en de behandeling is multidisciplinair.
  • Zorgaanbod volgens het model van stepped-care: invoegen van meer intensiteit in het zorgaanbod naarmate de problematiek ernstiger is.
  • Continuïteit van zorg: voor duurzame resultaten is een aanpak en opvolging op lange termijn noodzakelijk.
  • Hulpverlening richt zich op preventie en behandeling van eet- en gewichtsproblemen tegelijk omdat deze nauw met elkaar verbonden zijn. Hierbij geldt een "do not harm" benadering. 
  • De aanpak van overgewicht en obesitas richt zich prioritair op leefstijlverandering (met gezondheidsvoordelen en gewichtsreductie als gevolg). De focus ligt daarbij op het bevorderen van de gezondheid en niet op het bereiken van een schoonheidsideaal. Dit sluit aan bij de Health At Every Size idee. 
  • De aanpak van eetstoornissen richt zich zowel op herstel van eetpatroon en gewicht als op psychosociale doelstellingen.
  • De hulpverlener houdt rekening met de ICE (Ideas, Concerns & Expectancies) van de patiënt.
  • De hulpverlener hanteert een niet-beschuldigende, respectvolle en empathische houding.
  • De hulpverlener past zich aan de motivatiefase van de patiënt aan, en speelt in op de nood aan autonomie, competentie en verbondenheid van de patiënt.

Literatuur

Daníelsdóttir, S., Burgard D., & Oliver-Pyatt, W. (2009). Guidelines for childhood obesity prevention programs [Online]. Available: www.aedweb.org

Debray, L. & Vandeputte, A. (2013). Communiceren over gewicht en leefstijl. Tips ter preventie van overgewicht én eetstoornissen. Nutrinews, 4, 3-7.  

Levine, M., Piran, N., & Jasper, K. (2015) Eating disorders, in T.P. Gullotta et al. (eds.), Handbook of Adolescent Behavioral Problems: Evidence-Based Approaches to Prevention and Treatment (pp. 305-328). New York, Springer Science+Business Media.

Miller, W., & Rollnick, S. (2014). Motiverende gespreksvoering. Mensen helpen veranderen. Derde editie. Ekklesia. 

National Eating Disorders Collaboration (2011). Evaluating the risk of harm of weight-related public Messages. NEDC, Australië. 

National Institute for Clinical Excellence (2004). Eating disorders: Core interventions in the treatment and management of anorexia nervosa, bulimia nervosa and related eating disorders. UK, NICE.

National Institute for Health and Care Excellence (2014). Obesity: identification, assessment and management of overweight and obesity in children, young people and adults. UK: NICE.

Northern Health (2012). Position on health, weight and obesity. An integrated population health approach. Northern Health, Canada. 

O’Dea, J. A. (2005). Prevention of child obesity: ‘First, do no harm’. Health Education Research, 20, 259-265.

Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2000). Self-determination theory and the facilitation of intrinsic motivation, social development and well-being. American Psychologist, 55, 68-78.

WHO (2000).  Obesity, preventing and managing the global epidemic.  Report of a WHO consultation on obesity.  Genève: World Health Organization (WHO).

 

 

*Eetexpert onderschrijft ook de Vlaamse gevalideerde richtlijnen en instrumenten rond gezond leven, eet- en gewichtsproblemen en verwante thema's. 

Share: